Zrób prosty eksperyment: Zatrzymaj się na chwilę. Zamknij oczy i spróbuj wyjść poza swój umysł – tak jakbyś wyskoczył ze swojego ciała i stanął tuż obok, by przez moment poobserwować siebie samego. Kim jest ta osoba, która siedzi teraz i czyta te słowa? Kto to jest, kto myśli wszystkie te myśli?
Większość z nas żyje, identyfikując się z małym głosem w głowie – tym, który cały czas komentuje, ocenia, martwi się o przyszłość i przeżywa przeszłość.
- „Czy to zrobiłem dobrze?”,
- „Co pomyślą inni?”,
- „Nie mam czasu”,
- „Nie mam pieniędzy”,
- „Czy mi się uda?”
To jest ego – oddzielona tożsamość, która czuje się mała, ograniczona i ciągle czegoś potrzebuje.
Kto obserwuje myśli?
Ale jeśli możesz obserwować swoje myśli, to kim jesteś Ty? Jak kibic na stadionie, który patrzy na mecz – możesz siedzieć i patrzeć na swoje własne myśli przepływające przez umysł. Nie musisz w nie wierzyć, nie musisz z nimi walczyć. Po prostu są, jak chmury płynące po niebie.
To Ty – prawdziwe Ty – to świadomość, która obserwuje. Nie jesteś swoją historią, nie jesteś swoimi lękami, nie jesteś nawet swoimi pragnieniami. Jesteś czymś znacznie większym – przestrzenią, w której to wszystko się pojawia.
Dlaczego to ma znaczenie dla manifestacji?
Kiedy utożsamiasz się z ego – tym małym, przerażonym głosem – żyjesz w ciągłym poczuciu braku. „Nie mam”, „potrzebuję więcej”, „muszę walczyć”. To powoduje opór, napięcie i blokuje naturalny przepływ energii. Próbujesz kontrolować, forsować, wymuszać rezultaty.
Ale kiedy pozwolisz sobie wyjść poza ten głos, poza ego, coś magicznego się dzieje. Zaczynasz BYĆ zamiast CHCIEĆ. Energia zaczyna swobodnie płynąć, a manifestacja przestaje być walką – staje się naturalnym procesem. Wszystko, czego pragniesz, zaczyna przychodzić do Ciebie bez wysiłku, jakby życie samo układało puzzle w idealny wzór.
Jak to zrobić praktycznie?
Krok 1: Obserwuj głos
Następnym razem, gdy usłyszysz w głowie „Nie dam rady” lub „To niemożliwe„, zatrzymaj się. Wyobraź sobie, że wyskakujesz ze swojego ciała i stajesz obok. Popatrz na siebie z boku. Kim jest ta osoba, która to myśli? Co czuje? Obserwuj to bez osądzania.
Krok 2: Nie walcz z myślami
Pozwól myślom płynąć jak rzece. Nie próbuj ich zatrzymać, nie próbuj ich zmieniać. Po prostu patrz. Przyjmij je jak chmurki na niebie – przychodzą i odchodzą.
Krok 3: Poczuj przestrzeń
W tej ciszy, w tym obserwowaniu, odkryjesz przestrzeń. To jest prawdziwe Ty – czysta świadomość, obecność, spokój. Z tego miejsca możesz ustawić jasne intencje, wiedząc czego naprawdę chcesz, a potem pozwolić ego odpocząć i zaufać, że życie przyniesie Ci to naturalnie.
Sekret, który zmienia wszystko
Gdy przestaniesz „istnieć” jako ta mała, oddzielona osobowość i zaczniesz żyć jako świadomość, wszystko się zmienia. Nie musisz już walczyć z życiem – zaczynasz z nim współpracować. Twoje pragnienia przestają być desperacką potrzebą, a stają się spokojną intencją. I wtedy właśnie manifestacja staje się bezwysiłkowa.
Medytacja to najlepsza metoda, by zobaczyć różnicę między tym małym głosem ego a prawdziwym Tobą. Usiądź, zamknij oczy i po prostu obserwuj. Daj sobie ten dar obserwowania siebie z zewnątrz.
Bo prawda jest taka: nie jesteś tym głosem w swojej głowie. Jesteś tym, kto go słucha.
A jeśli chcesz zacząć dzień zupełnie inaczej, spróbować się zresetować, to koniecznie zajrzyj do tego posta, w którym piszę jak można realnie zmienić poranne nawyki, dzięki czemu Twoje życie będzie spokojniejsze.
